اعين هم در ميان ما بود ، در اين جا وارد مناظره شديم و حمران هم ساكت بود . امام عليه السّلام فرمود : اى حمران چرا شما سكوت كرده‌ايد ، حمران گفت : با خود عهد بسته‌ام در مجلسى كه شما هستيد سخن نگويم ، امام فرمود : من اجازه مىدهم شما سخن بگوئيد ، حمران گفت : من گواهى مىدهم كه خدائى جز خداى واحد نيست و شريك و همتائى ندارد ، و زن و فرزندى هم براى او نيست ، و از حد تشبيه و تعطيل هم بيرون مىباشد . حق آن است كه نه جبرى هست و نه تفويض مىباشد ، گواهى مىدهم كه محمد بنده و رسول خداست كه او را براى هدايت مردم و اظهار دين حق فرستاد ، تا دين خود را بر همگان آشكار كند ، اگر چه مشركان كراهت داشته باشند و راضى به اين امر نگردند . گواهى مىدهم كه بهشت و دوزخ حق مىباشند ، و مردم روزى براى حساب از قبرها بيرون خواهند شد ، گواهى مىدهم كه على حجت خداوند بر مردمان مىباشد و مردم نمىتوانند مقام او را انكار كنند ، بعد از او حسن و بعد از او حسين و بعد على بن الحسين و بعد محمد بن على عليهم السّلام امام هستند و پس از آنها شما هستيد . امام صادق عليه السّلام فرمود : ميزان و اندازه همان است كه حمران گفت ، بعد امام فرمودند اى حمران اين اندازه را بين خود و امام در ارتباط قرار ده ، و هر كس با اين عقيده مخالف باشد ، او زنديق به حساب مىآيد حمران گفت : اگر چه از علويان و فاطميان باشد ، فرمود : آرى اگر چه در زمره محمديان ، علويان و يا فاطميان باشد . 5 - معاذ بن مسلم گويد : برادرم عمر را خدمت حضرت صادق عليه السّلام بردم و گفتم : برادرم مىخواهد مطالبى را از شما بشنود ، فرمود : هر چه مىخواهى سؤال كن ، گفت : از شما سؤال مىكنم از چيزى كه خداوند جز او را قبول نمىكند و عذر جهالت را هم نمىپذيرد . امام عليه السّلام فرمود : آن شهادت بر وحدانيت خداوند و رسالت محمد صلّى اللَّه عليه و إله مىباشد ، و همچنين نماز پنجگانه و روزه ماه رمضان ، و غسل جنابت ، و حج خانه و